W górę i w prawo ;)

Prawie rok temu, o tej samej porze

Przyszła nagle, nie wiem skąd... I słowami piosenki Oddziału Zamkniętego myślę sobie o wiośnie...  

Zdjęcie zostało zrobione prawie rok temu, podczas długiego majowego weekendu. Mam nadzieję, że i podczas najbliższego długiego weekendu wybiorę się na spacer z aparatem...

A propos spacerów, polecam wybrać się do Millenium Hall, by w Europejskiej Galerii Sztuki zobaczyć prace absolwentów rzeszowskiego Plastyka.

 [zdjęcia zrobione telefonem]

Zima w telefonicznym skrócie

Takie to czasy, że zdjęcia można zrobić nawet podeszwą. Nie obrażam się na to i sam robię zdjęcia czym popadnie. Oto małe efekty ostatniego spaceru z aparatem (telefonicznym):

 Ze zdziwieniem odkryłem, że aparat w telefonie gotów jest i do takich zdjęć (jak to poniżej). No, ale czemu to dziwi, skoro ma on więcej pamięci niż mój pierwszy pecet...

Pozdrawiam ciepło.

Zimowe impresje

Witam, po raz pierwszy w 2013 roku. I wszystkim, którzy tu zaglądają życzę pomyślności w Nowym Roku. Dziwnie brzmią te słowa pod koniec stycznia, ale co zrobić... Zimujemy :) 

Zima w mieście może być groźna :)

I kto by pomyślał, że te zdjęcia zostały zrobione na jednym z większych blokowisk w Rzeszowie. Tylko zimą takie cuda. Popatrzcie:

Don Kichot i Sancho Pansa

Oto jedno z moich ulubionych zdjęć zrobionych w Barcelonie (w Parku Güell). Zestawione z rysunkiem mistrza Picasso: Don Kichot i Sancho Pansa.

Zdjęcie parę tygodni temu zawisło na ścianie w naszym salonie. Rysunek, od roku ma swoje stałe miejsce w kuchni. W galerii Picasso kupiliśmy magnes na lodówkę. Myśli o błędnym rycerzu powróciły po obejrzeniu pierwszego odcinka serialu Newsroom.

Perygeum - czyli Super Księżyc w Super Weekend

Majowy, super weekend dobiega końca. Zgodnie z przyjętym planem unikałem komputera, a moje postanowienie odcięcia się od świata na te dni ułatwiła awaria telefonu - a właściwie karty SIM - i wszystko układało się w sam raz, by odpocząć, zebrać siły i myśli...
 

Plan na wolny, majowy weekend udało się zrealizować w 100 procentach! Ale gdyby doliczyć do tego te wszystkie spontaniczne spotkania, imprezy, rozmowy czy (po wymianie karty SIM) - SMS-y, wtedy okazałoby się, że ten plan zrealizowaliśmy jak stachanowcy - wykonując z N. 375% normy.

Jak się okazało podczas spaceru z przyjaciółmi - tej nocy mamy perygeum - czyli Księżyc znajduje się najbliżej Ziemi. Dystans ten wynosi ok. 356 tys. km. I chociaż średnia odległość to ok. 384 tys. km., to wystarcza, aby tarcza Księżyca była o 14% większa i 30% jaśniejsza niż zwykle. Oto moja galeria dzisiejszego "Super Księżyca" nad Rzeszowem.

Ks. Adam Boniecki - katolicki głos w moim domu

Trochę długo zbierałem się do opisania na blogu spotkania z ks. Adamem Bonieckim i Aleksandrem Hallem. I napiszę krótko. Warto było wsłuchać się w trzygodzinną, mądrą dyskusję o polityce, kościele, religii, społeczeństwie... Spotkanie udowodniło, że można z kimś, kto nosi sutannę zgadzać się w aż tylu kwestiach. Udowodniło też, że z kimś, kto tworzył polską chrześcijańską prawicę III RP można zgadzać się w aż tylu kwestiach. Wystarczy tylko chcieć rozmawiać. Bo warto rozmawiać.

Kilka dni temu zacząłem czytać "Osobistą historię III Rzeczypospolitej" A. Halla, polecam ją wszystkim, którzy interesują się polską polityką i historią.
Poniżej zdjęcie pt."Łapy precz od księdza Bonieckiego!" :D

W księgarni Matras brakowało miejsca, dla chętnych, którzy chcieli uczestniczyć w tym spotkaniu.

Woody Insert Allen - czyli o rzeczach, które wyskakują z lodówki

Wybraliśmy się z N. do sklepu. To był czwartkowy wieczór - dlatego szukając czegoś na piątkowy obiad udałem się w kierunku lodówek z rybami. I tam zobaczyłem, coś co wprawiło mnie w osłupienie.

Ta da! To nie fotomontaż. Sam, też długo przecierałem oczy ze zdumienia... Film "Wszystko Gra" Woody'ego Allen'a ze Scarlett Johanson dołączony był jako insert to FILETÓW ŚLEDZIOWYCH A'LA MATJAS za jedyne 18.99 zł*.

I tak oto, jednym zakupem można sobie zapewnić coś dla ciała i dla ducha... w sam raz na piątkowy wieczór. 


*zdjęcie zrobione w połowie stycznia.

Spacer przy minusmilionowej temperaturze

Brrr... W Rzeszowie dawno nie było już takich mrozów... niech pomyślę... od jakiś 12 miesięcy :) Temperatura spadała do -24°C. Trzeba było podkręcić ogrzewanie i.... nam w domu zakwitła choinka. Na kilka dni przed "Matki Bożej Gromnicznej" zdjęliśmy z niej ozdoby i zawiozłem ją na wieś. Po świętach (Wielkanocnych) zostanie posadzona w ogrodzie. Przy tej okazji wziąłem ze sobą aparat, bo nie mogłem sobie odmówić takich widoków :)

A zima na wsi, urokliwa, choć równie mroźna jak ta w mieście.

 Odrobina fotoszopy i od razu cieplej...

 Spacer z aparatem przy minusmilionowej temperaturze nie mógł trwać długo, dlatego zdjęć tylko tyle. Ale idzie wiosna, będą nowe zdjęcia :)

Zimowisko i krótka recenzja Hamleta z Siemaszki

Ci, którzy czekali - doczekali się - pięknej zimy. Oto zdjęcie zrobione telefonem, w drodze do redakcji. Ostatnie dwa tygodnie pędzę jak luxtorpeda. Ale, to dobrze, bo lubię jak dużo się dzieje. A dzieje się...

Zwiedziony odważną reklamą, w niedzielę (dzień po premierze) poszliśmy z N. do rzeszowskiego teatru im. Wandy Siemaszkowej na "Hamleta" w reżyserii Steve'a Livermore'a. 

Sztuka, niestety, bardzo nierówna - momentami jest bardzo dobrze, ale jako całość - sprawia wrażenie niedopracowanej. Tyle krytyki. Ponieważ nie czuję się kompetentny w tym temacie, napiszę o tym, co mi się podobało.
Urzekła mnie Małgorzata Pruchnik grająca Ofelię (zwłaszcza opętanie). Od samego początku, do samego końca na scenie błyszczał Marek Kępiński w roli Poloniusza. A Stanisław Brejdygant, to jak pokazał - klasa sama w sobie. Także scenografia naprawdę mi się podobała - jej autorem jest Krzysztof Szczęsny.
Trzeba jeszcze dodać, że kiedy opadła kurtyna - aktorzy w ładny sposób żegnali się z widzami.

Sprawozdanie rządu domowego za 2011 rok

No i nastał czas podsumowań. Co roku spisujemy z N. listę postanowień noworocznych. Co roku też rozliczamy się z ich realizacji. I choć cały czas jest nad czym pracować, nie jest z nami tak najgorzej. Dlatego otrzymaliśmy absolutorium na kolejny rok. 

Idąc po schodach, czasem warto zatrzymać się i zadumać nad tym dokąd udało się dojść. Dziś jest właściwy moment...

I mimo, że domowy minister finansów czasami rwie włosy z głowy, to minister turystyki i sportu ma po tym roku powody do satysfakcji. Wspólnie z ministrem spraw zagranicznych zwiedziliśmy Barcelonę, Pragę i Lwów. Minister rozwoju regionalnego zadbał o wizyty we Wrocławiu, Lubaniu i Warszawie.  Minister skarbu państwa też się obłowił i z ministrem obrony narodowej trzyma pieczę nad skarbcem.  

Minister kultury i dziedzictwa narodowego wykorzystał cały dostępny dla siebie budżet i otrzymał absolutorium. Dzięki jego inicjatywom zwiedziliśmy wiele galerii i muzeów, chodziliśmy na koncerty do małych klubów, filharmonii jak i do sali kongresowej. Osobne sprawozdanie na ten temat, zostanie przedstawione w ciągu najbliższego tygodnia.

W naszym ministerstwie pracy, sytuacja jest w miarę stabilna. Na specjalną pochwałę zasługuje jednak sekretarz stanu do spraw polityki społecznej. Czasem pomaga w sposób spektakularny, jak w przypadku kalendarza na rzecz hospicjum dla dzieci, najczęściej jednak robi to dyskretnie. Ministerstwo zdrowia w tym roku działało sprawnie. Minister nauki i szkolnictwa wyższego wspólnie z ministrem edukacji dbają o naszą bibliotekę narodową i rozwój pasji. A dzięki sprawnej dyplomacji udało się nawiązać kilka ciekawych kontaktów.

Minister cyfryzacji - w porozumieniu z KRRiTV - zainwestował w kartę telewizyjną, ale ma też na swoim koncie dużo większy sukces: udało się mu zakończyć negocjacje z ministrem finansów i z N. by w latach 2013-2015 zmienić infrastrukturę komputerową. Minister transportu, budownictwa i gospodarki morskiej zajmował się przede wszystkim czarterami, rezerwacjami hoteli i noszeniem ręczników na plażę.

Minister rolnictwa i rozwoju wsi zabłysnął pod koniec roku, dbając o to, by w naszym mieszkaniu stanęła piękna żywa choinka (w doniczce, z korzeniami ). Drzewko, zostanie wiosną posadzone, w porozumieniu z ministrem środowiska, w jednej z podkarpackich wsi. Minister sprawiedliwości - może dlatego, że nie jest prawnikiem, a etykiem i filozofem - wszystkie sprawy załatwia polubownie. Sprawozdania dotyczące wywiadu i kontrwywiadu objęte są klauzulą TAJNE.

Summer in da mix [vol.3]

Są takie rzeczy, których nie przywiozłem z wakacji...

Nie przywiozłem barcelońskiej tancerki pasodoble.

Nie przywiozłem uśmiechniętego Krecika.

Ani drewnianej matrioszki..

Summer in da mix [vol.1]

No i skończyły się wakacje. Urlop wykorzystany już niemal w całości. Za to zwiedziliśmy kawał świata. Wiele robiliśmy, widzieliśmy i smakowaliśmy po raz pierwszy...

Park Güell, Barcelona

Orloj, Praga

Teatr Opery i Baletu. Lwów

O każdym z tych miejsc napiszę jeszcze na blogu.

Wakacyjne zmiany na blogu

Budynek redakcji el Periodico w Barcelonie.

Czas na wakacyjne (i nie tylko) zmiany na blogu. Po raz kolejny rozbudziłem w sobie mocne postanowienie, by częściej publikować tu notki. Na pierwszy ogień - fotorelacja z wakacji w Barcelonie, nad którą pracuję jeszcze. Na blipie dodałem już kilka zdjęć. A póki co, fajny patent na promocję gazety w budynku redakcji.

Krótka historia o tym, jak polubiłem latanie

Szkoła latania - biernego... czyli krótka historia o tym, jak polubiłem latanie. Niedawno zaliczyłem pierwszy lot boeingiem 737-800. Nie byłem takim znowu nowicjuszem, bo parę lat temu miałem okazję lecieć śmigłowcem Sokół. Ale, jak zapewne wiecie, to zupełnie inny sposób latania. A zwłaszcza startu. Ale o tym za chwilę. Najpierw spacer po płycie lotniska (RZE) do właściwego samolotu.

Dla ułatwienia, na pasie czekały dwa boeingi 737 - tego samego przewoźnika... Ale udało się.

Wsiedliśmy do odpowiedniego samolotu i zajęliśmy miejsca. Ja przy oknie :) ze spokojem przyglądałem się ostatnim przygotowaniom do lotu.

Lot do Girony miał trwać ponad dwie godziny. Jeszcze tylko mały pokaz stewardess. Rzut oka na instrukcję umieszczoną na siedzeniu i ruszyliśmy. Zaczęło się kołowanie.

Kołowanie było fajne. W końcu ustawiliśmy się na pasie. I zaczęło się...
Prędkość wcisnęła mnie w fotel, a gdy zaczęliśmy się unosić, zbladłem. Zrobiło mi się ciemno przed oczami, zaczęło mi się kręcić w głowie i tak w stanie przedzawałowym przyszło mi lecieć jeszcze półtorej godziny. Mój błędnik szalał. Odczuwałem najmniejszą zmianę ciśnienia i każdy zwrot samolotu. Na domiar złego przed lotem zjadłem najokropniejszego w życiu hamburgera.. który coraz bardziej o sobie przypomniał.
Resztka dumy i odwagi pozwoliła mi zerknąć przez okno (przy którym siedziałem) by zobaczyć i uwiecznić taki widok.

Później, jeszcze kilka razy zerkałem przez okno. Co przyprawiało mnie o palpitacje serca. I w końcu, komunikat. Za 20 minut lądujemy. Proszę zapiąć pasy. Od tego momentu (wbrew logice) rozpoczęła się moja ulubiona faza lotu. Nic już mi nie przeszkadzało, praca serca się uspokoiła, nawet zwroty samolotu były przyjemne... a przez okno oglądałem rozświetlone (bo było ok godz. 23) miasta.
I w końcu wylądowaliśmy (GRO). Gładko, delikatnie.. i przylecieliśmy przed czasem. A określenie przed czasem w przypadku kilkudniowego urlopu jest naprawdę piękne.

Nie tylko w Jasionce, ale i w Gironie czekał nas spacer po płycie. Choć lotnisko jest znacznie większe od rzeszowskiego. Po chwili byłem gotów przyznać, że latanie jest całkiem przyjemne. Dlatego rakiem wycofałem się z deklaracji, że wracam na nogach...

Ten widok lotniska w Gironie przypominał mi mój zestaw "LEGO lotnisko", jakim bawiłem się w dzieciństwie (powinienem poscannować stare zdjęcia...). Z zestawu można było zbudować samolot pasażerski, śmigłowiec, terminal z wieżą kontrolną, długi pas startowy, wózki do wożenia bagażu (w sieci znalazłem zdjęcie). A jak się to połączyło z zestawem LEGO Cosmic - tworzyliśmy z tego Przylądek Canaveral, lub międzygalaktyczne stacje kosmiczne.
Wracając do latania: moje ledwo ugruntowane przemyślenia, że latanie może nawet i jest przyjemne - o dziwo potwierdziły się w stu procentach. Lot z Girony do Rzeszowa przeżyłem bez najmniejszych fizycznych niedogodności. Siedziałem przy wyjściu awaryjnym. I z dumą przytaknąłem na prośbę stewardessy, by jej pomagać podczas ewentualnej ewakuacji. Tym razem prawie non-stop wpatrywałem się w piękne widoki za oknem. Przyjemności lotu nie zmąciły nawet komunikaty z prośbą o zapięcie pasów i ostrzeżenia przed turbulencjami.

A to chmury nad Polską. Od tej strony są przepiękne - krajobraz niemal podbiegunowy :)

W Jasionce znów gładkie lądowanie. I znów 20 minut przed czasem... a tak chciałoby się te 20 minut spędzić w pięknej Hiszpanii.

... Tęsknotę za Barceloną spotęgowała wybitnie nie-południowa pogoda. Deszczowy, chłodny tydzień - z każdą kroplą zmywał ciepło śródziemnomorskiego słońca. Nie zmył jednak wspomnień. Niebawem wpis z Barcelony :)